รากเหง้าแห่งพระพุทธศาสนาเถรวาทภาคกลาง และสายธารแห่งการสืบทอดผ่านยุคสมัย (ຮາກຖານ ຂອງພຸດທະສາດສະໜາ ເຖรະວາດ ພາກກາງ ແລະ ສາຍທານແຫ່ງການສືບທອດຜ່ານຍຸກສະໄໝ)

I. ปฐมเหตุแห่งกุศลและบริบทการก่อตั้งวัด (ເຫດຜົນເບื้องຕົ້ນແຫ່ງກຸສົນ ແລະ บริบทການສ້າງຕັ້ງວັດ)

ເມືອງດານັງ – ບ່ອນທີ່ສາຍນຳ້ຮັນອັນສະຫງົບສຸກໄຫຼມາบรรจบກັບທະເລກວ້າງໃຫຍ່, ແຕ່ອະດີດຈนເຖິງປັດຈຸບັນແມ່ນຈຸດນັດພົບຂອງການແລກປ່ຽນວັດທະນະທຳ, ຄວາມໂອບອ້ອມອารี ແລະ ຄວາມຮັ່ງມີທາງຈິດວິນຍານ. ໃຈກາງເມືອງທ່າແຄມທະເລອັນມີຊີວິດຊີວານັ້ນ, ຕັ້ງຢູ່ເລກທີ 323 ถนนฟานเจົາจิญ (ແຂວງບິ່ງເຮຽນ/ເຟືອກນິນ, ເຂດຫາຍເຈົາ), ວັດຕຳປາວ (ວັດຕຳປາວເຖรวາດ) ຕັ້ງຕະຫງ່າດັ່ງດິນແດນອັນສະຫງົບງຽບ ທີ່ຮັກສາແກ່ນແທ້ແแห่งຄຳສອນຂອງພຸດທະສາດສະໜາ ເຖรະວາດບໍລິສຸດ ໄວ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

ຍ້ອນເວລາກັບຄືນໄປໃນຕົ້ນທົດສະວັດ 1950, ເມື່ອແສງສະຫວ່າງແຫ່ງທັມມະຂອງພຸດທະສາດສະໜາ ຝ່າຍເຖรະວາດ (Theravāda) เริ่มແຜ່ຂະຫຍາຍຈາກພາກໃຕ້ສູ່ดินແດນພາກກາງ, ບູຣພາຈารย์ຜູ້ໃຫຍ່ໄດ້ເຫັນເຖິງຄວາມຈຳເປັນໃນການສ້າງສະຖານທີ່ປະຕິບັດທັມຂັ້ນພື້ນຖານ ເພື່ອເຜີຍແຜ່ພຣະໄຕປິດົກພາສາປາລີ. ໃນປີ ພ.ສ. 2496 (ຄ.ສ. 1953), ພຣະມະຫາເຖລະຜູ້ລ່ວງລັບ ພຣະອາຈານ ທິກ ຢới Nghiêm (Thitasīla Mahāthera) ໄດ້ມີຈິດສັດທາບຸກເບີກສ້າງວັດຕຳປາວຂຶ້ນ ດ້ວຍຄວາມຮ່ວມມື ແລະ ອຸປະຖຳອັນໝັ້ນຄົງຂອງພຸດທະສາສະນິກະຊົນຈາກທຸກສາຣທິດ, ສາດສະໜາສະຖານແຫ່ງນີ້ຈຶ່ງໄດ້ຮັບການພັດທະນາໃຫ້ມີຄວາມສັງຫງ່າທີລະຂັ້ນຕອນ. ນັບຕັ້ງແຕ່ປີ ພ.ສ. 2496 ເປັນຕົ້ນມາ, ວັດຕຳປາວໄດ້ກลายເປັນວັດສາຂາຫຼັກແຫ່ງທຳອິດຢ່າງເປັນທາງການ, ເປັນແຫຼ່ງກຳເນີດ ແລະ ສູນກາງການສຶກສາປະຕິບັດທັມຂອງນິກາຍພຸດທະສາດສະໜາເຖรະວາດ ໃນເຂດພາກກາງ.

II. สถาปัตยกรรมพระพุทธศาสนา, ปูชนียสถานอันศักดิ์สิทธิ์ และสวนพุทธชาติจามปา (ສະຖາປັດຕະຍະກຳພຸດທະສາດສະໜາ, ປູຊະນີຍະສະຖານອັນສັກສິດ ແລະ ສວນພຸດທະຊາດຈຳປາ)

ວັດຕຳປາວສະທ້ອນສະຖາປັດຕະຍະກຳອັນເປັນເອກະລັກຂອງພຸດທະສາດສະໜາເຖรະວາດ ໃນອາຊີຕາເວັນອອກສ່ຽງໃຕ້ ຊຶ່ງປະສົມປະສານຢ່າງກົມກຽວກับວັດທະນະທຳທ້ອງຖິ່ນ:

1. สถาปัตยกรรมพระอุโบสถ, พระบรมธาตุเจดีย์ และธรรมบรรณาการจากราชสำนักไทย (ສະຖາປັດຕະຍະກຳພຣະอุโบสถ, ພຣະບໍຣົມທາດເຈດີ ແລະ ທັມບັນນາການຈາກລາຊະສຳນັກໄທ):

• ພຣະອາຣາມສ້າງຂຶ້ນຢ່າງສະຫງ່າຜ່າເຜີຍ ດ້ວຍຫຼັງຄາເຈດີຊ້ອນຊັ້ນໂຄ້ງເວ້າອັນເປັນເອກະລັກຂອງນິກາຍເຖรະວາດ. บริເວນກູฎີประดิษฐาน ພຣະພຸດທະຮູບອົງປະທານ ພຣະພຸດທະສິລິມົງຄົນ (ພຣະພຸດທະຮູບອົງເອກຂອງພຣະສາດສະດາ ສົມເດັດພຣະສຳມາສຳພຸດທະເຈົ້າ) ประทับເທິງບັນລັງດອກບົວອັນບໍລິສຸດ.
• ณ ຊັ້ນສູງສຸດ, ประดิษฐาน ພຣະບໍຣົມທາດເຈດີອັນໜ້າເກງຂາມ ເພື່ອບູຊາພຣະບໍຣົມສາຣີຣິກະທາດ ຊຶ່ງເປັນປູຊະນີຍະສະຖານອັນສັກສິດ ທີ່ອັນເຊີນມາຈາກຕ່າງແດນ ນຳມາເຊິ່ງຄວາມສະຫງົບສຸກ ແລະ ບຸນກຸສົນແກ່ດິນແດນທັມ.
• ສະຖານທີ່ແຫ່ງນີ້ຍັງເກັບຮັກສາທັມບັນນາການ ແລະ ວັດຖຸโบຮານທາງປະຫວັດສາດ ທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບລາຊະສຳນັກໄທ ແລະ ພຣະສົງະນານາຊາດຕະຫຼອດຫຼາຍຍຸກສະໄໝ:
  • ປີ ຄ.ສ. 1953 ແລະ ທົດສະວັດ 1960: ລาຊະສຳນັກໄທໄດ້ຖວາຍຕູ້ພຣະໄຕປິດົກພາສາປາລີສະບັບໄທ 2 ຕູ້, ຄຳພີໃບລານโบຮານຈາລຶກອັກສອນສັກສິດ, ຊຸດໂຕະบูຊາພຣະຣັດຕະນະໄຕຣລົງຮັກປິດທອງຢ່າງງดงาม, ແລະ ຊຸດຮູບປະຫວັດພຸດທະຈາລີແຫ່ງພຣະພຸດທະເຈົ້າ ທີ່ວາດຂຶ້ນໃນປີ ຄ.ສ. 1963.
  • ປີ ຄ.ສ. 2010: ຮ່ອງຮອຍແຫ່ງສຳພັນທະໄມຕີ ດ້ວຍແຜ່ນສິລາຈາລຶກອະນຸສອນຂອງພຣະບາດສົມເດັດພຣະບໍຣົມຊົນກະທິເບດຣ ມະຫາພູມິພົນອຸດຸຍະເດດມະຫາຣາດ ບໍຣົມມະນາຖບໍພິດ (ຮັດຊະການທີ່ 9) ສະເດັດฯ ທรงບຳເພັນພຣະຣາດຊະກຸສົນຖວາຍຜ້າກະຖິນ ณ ວັດຕຳປາວ ເມື່ອວັນທີ 14 ພະຈິກ 2010.
• ນອກຈາກນີ້, ພຣະอุโบสถ ແລະ ສາລາການเปรียญ ຍັງประดิษฐาน ອາສນະ, ฆ้อง, ແລະ กลອງສຳລິດโบຮານ ຊຶ່ງຄະນະສົງຈາກປະເທດລາວໄດ້ຖວາຍດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຜ່ານການເດີນທາງມາຢ້ຽມຢາມ ແລະ ແລກປ່ຽນວັດທະນະທຳ.

2. ต้นพระศรีมหาโพธิ์, ต้นสาละ, ดอกคูน และสวนพุทธชาติจามปา (ຕົ້ນພຣະສີມະຫາໂພທິ์, ຕົ້ນສາລະ, ດອກຄູນ ແລະ ສວນພຸດທະຊາດຈຳປາ):

ພາຍໃນບໍລິເວນຮົ່ມຮື່ນຂອງວັດ, ມີຕົ້ນພຣະສີມະຫາໂພທິ์ໃຫຍ່ມີອາຍຸຍືນຍາວ 2 ຕົ້ນ ຊຶ່ງກິ່ງຕອນมาจากຕົ້ນໂພທິ์ສັກສິດ ณ ສັງເວຊະນີຍະສະຖານ ປະເທດອິນເດຍ ແລະ ປະເທດສີລັງກາ ໂດຍ ພຣະມະຫາເຖລະ Narada Mahāthera ມອບໃຫ້ຕັ້ງແຕ່ທົດສະວັດ 1965 ພ້ອມດ້ວຍຕົ້ນສາລະ (ລັງກາ) ສອງຕົ້ນທີ່ແຜ່ກິ່ງກ້ານສົ່ງກິ່ນຫອມບໍລິສຸດ. ประดับດ້ວຍສີເຫຼືອງອ່າຣາມຂອງຕົ້ນດອກຄູນ (ຣາດຊະພຣຶກ / ຄູນທອງ) – ດອກໄມ້ປະຈຳຊາດອັນສະຫງ່າຜ່າເຜີຍຂອງປະເທດໄທ ທີ່ສົ່ງກິ່ນຫອມເຢັນໃນທຸກລະດູຮ້ອນ.

ໂດຍສະເພາະແມ່ນ ໃນສວນອັນສະຫງົບງຽບ ຄື ສວນພຸດທະຊາດຈຳປາโบຮານ ຊຶ່ງເປັນພູມິທັດການປະຕິບັດທັມອັນເປັນເອກະລັກ. ພາຍໃຕ້ຮົ່ມເງົາຂອງຕົ້ນຈຳປາ (ລີລາວດີ) โบຮານອາຍຸຫຼາຍປີທີ່ສົ່ງກິ່ນຫອມລະມຸນ, ເປັນທີ່ประดิษฐาน ໝູ່ພຣະພຸດທະຮູບ ແລະ ພຣະອະຣັນທະ ທີ່ແກະສະຫຼັກຈາກຫີນທຳມະຊາດ "ນອນນຶ໊ອກ (Non Nước)" ອັນປານີດຈາກບ້ານຫັດຖະກຳຊື່ດັງຂອງເມືອງດານັງ:

• ພຣະພຸດທະຮູບພຣະໂພທິສັດເຈົ້າຊາຍສິດຕະທະປະສູດ (ລຸມພິນີວັນ) ພຣະຫັດໜຶ່ງຊີ້ຟ້າ ພຣະຫັດໜຶ່ງຊີ້ແຜ່ນດິນຢ່າງສະຫງ່າຜ່າເຜີຍເທິງດອກບົວສັກສິດ;
• ພຣະພຸດທະຮູບຢືນປະທານພອນ ເປี่ยมດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ແລະ ການປົກປ້ອງຄຸ້ມຄອງ;
• ພຣະພຸດທະຮູບປາງປຣິນິບພານ ສະຫງົບ ແລະ ເປັນສຸກ;
• ພຣະສີວະລີເຖລະ – ສັນຍະລັກແຫ່ງຄວາມໂຊກດີ ແລະ ຄວາມຄ່ອງຕົວລາບລື່ນ;
• ພຣະພຸດທະຮູບປາງຕັດຮູ້ໃຕ້ຕົ້ນພຣະສີມະຫາໂພທິ์ອັນສັກສິດ;
• ພຣະພຸດທະຮູບົງບາຕບິນທະບາດ ມັກໜ້ອຍ ແລະ ຫຼຸດພົ້ນຈາກໂລກິຍະ;
• ພຣະໂພທິສັດກວນອິມประทับນັ່ງສມາທິຢ່າງສະຫງົບ ຮັບຟັງສຽງຮ້ອງໄຫ້ຂອງມວນມະນຸດຊາດ.

3. กำแพงภาพนูนต่ำสำริดอันทรงเกียรติและรộcรอยทางประวัติศาสตร์ชาติ (ກຳແພງພາບນູນຕ່ຳສຳລິດອັນຊົງກຽດ ແລະ ຮ່ອງຮອຍທາງປະຫວັດສາດຊາດ):

ໂອບລ້ອມພື້ນທີ່ສວນທັມ ຄື ກຳແພງພາບນູນຕ່ຳສີສຳລິດອັນຊົງກຽດ ທີ່ສະທ້ອນພາບໝູ່ປູຊະນີຍະສະຖານສຳຄັນຂອງພຸດທະສາດສະໜາ ລະຫວ່າງນິກາຍເຖรະວາດ ແລະ ມະຫາຍານຢ່າງມີຊີວິດຊີວາ. ໂດດເດັ່ນດ້ວຍພາບ ວັດເສົາດຽວ (Chùa Một Cột) – ສັນຍະລັກທາງຈິດວິນຍານພັນປີຂອງທັງລອງ-ຮານۆی, ແລະ ພາບນູນຕ່ຳອັນສັກສິດທີ່ຈຳລອງພາບຂອງປະທານໂຮຈິມິນອັນເປັນที่ຮັກ ໃນນາມແຝງ "ເຖົ່າຈິ໋ນ (Thầu Chín)" ຫົ່ມຈີວອນພຣະສົງເຖรະວາດອອກບິນທະບາດ ທີ່ແຂວງອຸດອນທານີ (ປະເທດໄທ) ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ເພິ່ນເຄື່ອນໄຫວປະຕິວັດເພື່ອgอบกู้ເອກະລາດຊາດ. ຜົນງານສິລະປະຊິ້ນນີ້ແມ່ນການປະສົມປະສານອັນກົມກຽວ ແລະ ເລິກຊຶ້ງ ລະຫວ່າງທັມມະກັບປະຊາຊາດ, ເປັນເຄື່ອງພິສູດເຖິງຄວາມຮັກຊາດ ແລະ ຄວາມຜูกພັນທາງວັດທະນະທຳອັນຍາວນານ ລະຫວ່າງຫວຽດນາມ ແລະ ປະເທດເພື່ອນບ້ານໃນອາຊີຕາເວັນອອກສ່ຽງໃຕ້.

ສວນພຸດທະຊາດຈຳປາ ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນສະຖານທີ່ເດີນຈົງກົມຢ່າງສະຫງົບສຳລັບພຣະສົງ ແລະ ພຸດທະສາສະນິກະຊົນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງກลายເປັນພື້ນທີ່ທາງຈິດວິນຍານທີ່ຄຸ້ນເຄີຍຂອງສະຖານສະຖານກົງສຸນໃຫຍ່, ប្រຊາຄົມຊາວລາວ, ແລະ ນັກສຶກສາລາວຮຸ່ນຕ່າງໆ ໃນເມືອງດານັງ. ໃຕ້ຮົ່ມເງົາຂອງດອກຈຳປາທີ່ປະສົມປະສານກັບສີເຫຼືອງຂອງດອກຄູນ, ການສວດມົນພາສາປາລີເພື່ອຄວາມສະຫວັດດີ, ພິທີຜູກຂໍ້ມືອວຍພອນແບບດັ້ງເດີມ, ແລະ ການພົບປະອັນອົບອຸ່ນດ້ວຍມິດຕະພາບ ໄດ້ดำเนินໄປດ້ວຍຄວາມຜູກພັນດັ່ງພີ່ນ້ອງຮ່ວມສາຍເລືອດ.

III. รộcรอยการสืบทอดผ่านยุคสมัยเจ้าอาวาส (ຮ່ອງຮອຍການສືບທອດຜ່ານຍຸກສະໄໝເຈົ້າອາວາດ)

ຄວາມຍືນຍົງຂອງວັດຕຳປາວມາກວ່າเจ็ดທົດສະວັດນັ້ນຜูกພັນກັບຂໍ້ວັດປະຕິບັດ, ຈະລິຍະວັດໃນການເຜີຍແຜ່ທັມມະ, ແລະ ການສືບທອດຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍຂອງເຈົ້າອາວາດແຕ່ລະຍຸກສະໄໝ:

1. ยุคตั้งแต่ พ.ศ. 2496 – 2526 (ຄ.ສ. 1953 – 1983): พระมหาเถระผู้ล่วงลับ พระอาจารย์ถิก เจียว เงียม (Thích Giới Nghiêm)

(ຜູ້ກໍ່ຕັ້ງວັດ, ອະດີດສັງຄະນາຍົກຄະນະສົງເຖรະວາດຫວຽດນາມ, ກະມະການມະຫາເຖຣະສະມາຄົມ, ຮອງປະທານສະພາບໍລິຫານພຸດທະສາດສະໜາຫວຽດນາມ)

• ປະຫວັດ ແລະ ຄຸນງามຄວາມດີໃນການກໍ່ຕັ້ງ: ພຣະອາຈານ ເຈียว ເງียม (ຄາຣະວາດນາມ ຫງວຽນ ດິ້ງ ເຈິ່ນ, ຄ.ສ. 1921 – 1984) ພຣະມະຫາເຖລະຜູ້ຊົງຄຸນວຸດທິແຫ່ງພຸດທະສາດສະໜາຫວຽດນາມ. ຫຼັງຈາກສຶກສາຕໍ່ກວ່າສິບປີໃນກຳປູເຈຍ, ໄທ, ແລະ ປະຕິບັດວິປັດສະນາກຳມະຖານສະຕິປັດຖານ 4 ທີ່ມຽນມາ ກับພຣະອາຈານ ມະຫາສີ ສະຍາດໍ, ເພິ່ນໄດ້ເດີນທາງກັບມາດ້ວຍປນິທານທີ່ຈະເປີດທາງເຜີຍແຜ່ພຸດທະສາດສະໜາ ເຖรະວາດດັ້ງເດີມ.
• ວາງຮາກຖານກິດຈະການພຸດທະສາດສະໜາ ການສຶກສາ ແລະ ສາທາລະນະສຸກໃນພາກກາງ: ປີ ພ.ສ. 2496 ເພິ່ນໄດ້ວາງສິລາລຶກສ້າງວັດຕຳປາວ ດານັງ. ຕະຫຼອດ 30 ປີໃນຖານະເຈົ້າອາວາດ, ເພິ່ນໄດ້ພັດທະນາສະຖານທີ່ແຫ່ງນີ້ໃຫ້ເປັນສູນການສຶກສາປະຕິບັດທັມທີ່ສົມບູນ:
  • ก่อตั้ง ພຸດທະວິທະຍາໄລມູນຖານຕຳປາວ ເ Đểຝຶກອົບຮົມພຣະພິກສຸສາມະເນນຮຸ່ນແທກ ຊຶ່ງເປັນກຳລັງສຳຄັນຂອງນິກາຍ;
  • ເປີດໂຮງຮຽນຣາດຊະປົກໂພທິ៍ຕຳປາວ ສອນໜັງສື ແລະ ຈະລິຍະທຳຟຣີແກ່ບຸດຫຼານຂອງຜູ້ຍາກໄຮ້;
  • ຈັດຕັ້ງສູນວິປັດສະນາກຳມະຖານມາດຕະຖານແຫ່ງທຳອິດໃນພາກກາງ ດ້ວຍກຳມະຖານພອງ-ยุบ ທີ່ໜ້າທ້ອງ;
  • ຈັດຕັ້ງສະຖານພະຍາບານແພດແຜນโบຮານ "ຕຸເອຕິ້ງເດືອງ (Tuệ Tĩnh Đường)" ຮັກສາພະຍາດ ແລະ ຈ່າຍຢາຟຣີແກ່ປະຊາຊົນຜູ້ໃຊ້ແຮງງານຍากຈົນ.
• ປະຕິບັດງານຄະນະສົງ ແລະ ຊ່ວຍເຫຼືອພຸດທະສາດສະໜາເພື່ອນບ້ານ: ເພິ່ນດຳລົງຕຳແໜ່ງສັງຄະນາຍົກຄະນະສົງເຖรະວາດຫວຽດນາມເຖິງ 4 សమ័យ ຈົນกระทั่งເດືອນກັນຍາ ພ.ສ. 2522 ເພິ່ນໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມຄະນະເດີນທາງໄປກຳປູເຈຍ ເພື່ອເຮັດໜ້າທີ່ເປັນພຣະອຸປະຊາຈารย์ອຸສົມບົດ ຊ່ວຍຟື້ນຟູຄະນະສົງຂອງປະເທດເພື່ອນບ້ານ ຫຼັງภัยฆ่าລ້າງเผ่าພັນຂອງພົນພົດ, ກະຊັບຄວາມຳພັນອັນຍັ່ງຍືນລະຫວ່າງສອງປະເທດເພື່ອນບ້ານ. ໃນປີ ພ.ສ. 2524 ເພິ່ນເຂົ້າຮ່ວມສະມັດຊາຜູ້ເຖລະ ແລະ ໄດ້ຮັບແຕ່ງຕັ້ງເປັນຮອງປະທານສະພາບໍລິຫານພຸດທະສາດສະໜາຫວຽດນາມສະໄໝທີ່ 1.

2. ยุคตั้งแต่ พ.ศ. 2526 – 2562 (ຄ.ສ. 1983 – 2019): พระเดชพระคุณพระมหาเถระ พระอาจารย์ถิก ฟัป เกาว์ (Thích Pháp Cao)

(ພຣະມະຫາເຖລະຜູ້ມີສິນບໍລິສຸດ ອົດທົນເສຍສະຫຼະເພື່ອສ່ວນລວມຕະຫຼອດຊີວິດ, ກະມະການມະຫາເຖຣະສະມາຄົມພຸດທະສາດສະໜາຫວຽດນາມ, ທີ່ປຶກສາຄະນະกรรมการບໍລິຫານພຸດທະສາດສະໜາຫວຽດນາມ ເມືອງດານັງ)

• ສືບທອດ ແລະ ຮັກສາທັມມານຸທັມນັບຕັ້ງແຕ່ປີ ພ.ສ. 2526: ກ่อนที่ພຣະມະຫາເຖລະຜູ້ລ່ວງລັບ ພຣະອາຈານ ເຈียว ເງียม ຈະມໍລະນະພາບ, ດ້ວຍຄວາມທີ່ເຫັນເຖິງຈະລິຍະວັດອັນອ່ອນນ້ອມຖ່ອມຕົນ ແລະ ຄວາມອດທົນອັນໝັ້ນຄົງຂອງສິດ, ພຣະອາຈານຜູ້ເປັນພຣະອຸປະຊາຈารย์ຈຶ່ງໄດ້ມອບໝາຍໜ້າທີ່ສືບທອດໃຫ້. ໃນປີ ພ.ສ. 2526 ພຣະອາຈານ ທິກ ຟັບ ເກົາ (ເກີດ ພ.ສ. 2494, บวชຕັ້ງແຕ່ອາຍຸ 13 ປີ ທີ່ວັດຕຳປາວ) ໄດ້ຮັບຕຳແໜ່ງເຈົ້າອາວາດວັດຕຳປາວຢ່າງເປັນທາງການ.
• ດູແລງານພຸດທະສາດສະໜາຕາມວັດຕ່າງໆ: ຕະຫຼອດເສັ້ນທາງການຮັບໃຊ້, ເພິ່ນໄດ້ຮັກສາທັມມະກ້າວຂ້າມຄວາມຍากລຳບາກຂອງຍຸກສະໄໝ, ບູລະນະວັດຕຳປາວໃຫ້ສະຫງ່າຜ່າເຜີຍຍິ່ງຂຶ້ນ ພ້ອມທັງດູແລສຳນັກປະຕິບັດທັມວັດນາມກວາງ (ຮອຍອານ) ແລະ ວັດໄທບິ່ງ (ດຽນບານ). ເພິ່ນໃຊ້ເມດຕາທັມສະໜັບສະໜູນຄະນະແມ່ຊີ, ກໍ່ຕັ້ງສຳນັກວິປັດສະນາສາລາ, ແລະ ຮັກສາກຳມະຖານສະຕິປັດຖານ 4 ຢ່າງສະໝໍ່າສະເໝີ.
• ກະຕັນຍูกະຕະເວຕິທັມ ແລະ ຈິດໃຈອັນປ່ອຍວາງ: ສະໄໝເປັນສາມະເນນ, ເພິ່ນຂະຫຍັນຂັນແຂງປົ່ນິບັດອາຈານ, ສອນໜັງສືໃຫ້ເດັກຍากຈົນທີ່ໂຮງຮຽນໂພທິ์ວັດພຸດທະບຳລຸງ; ເມື່ອມາເປັນເຈົ້າອາວາດວັດນາມກວາງ, ເພິ່ນຮັບມານດາຊຣາມາບວດເປັນແມ່ຊີເຖຽນອານ ແລະ ດູແລດ້ວຍຕົນเองຈົນกระทັ້ງມານດາເຖິງແກ່ມໍລະນະກຳ. ຈົນເຖິງປີ ພ.ສ. 2562 ໃນວັນ 68 ປີ, ເພິ່ນໄດ້ຈັດການລະບຽບທາງກົດໝາຍຂອງຄະນະສົງ ເພື່ອສະເໜີແຕ່ງຕັ້ງສິດ ຄື ພຣະຄູປະລັດ ທິກ ຟັບ ເຮียว (Thích Pháp Hiếu) ເປັນເຈົ້າອາວາດວັດຕຳປາວສືບຕໍ່ໄປ, ແລະ ထอยມາເປັນພຣະເຖລະທີ່ປຶກສາ ເພື່ອບຳເພັນສມາທິພາວະນາຢ່າງສະຫງົບ.

3. ยุคตั้งแต่ พ.ศ. 2562 – ปัจจุบัน: พระครูปลัดถิก ฟัป เฮียว (Thích Pháp Hiếu)

(ກະມະການຝ່າຍກິດຈະການຕ່າງປະເທດສູນກາງພຸດທະສາດສະໜາຫວຽດນາມ, ກະມະການປະຈຳ ແລະ ຮອງປະທານຖາວອນຝ່າຍກິດຈະການຕ່າງປະເທດພຸດທະສາດສະໜາຫວຽດນາມ ເມືອງດານັງ, ເຈົ້າອາວາດວັດຕຳປາວ)

• ສືບທອດ ແລະ ສຶກສາທັມມະ: ພຣະຄູປະລັດ ທິກ ຟັບ ເຮียว (ຄາຣະວາດນາມ ເລື່ອງ ເຟືອກ ໂຕ໋ານ, ເກີດ ພ.ສ. 2526) ໄດ້ຮັບການລ້ຽງດູ ແລະ ສຶກສາທັມຈາກພຣະອາຈານ ທິກ ຟັບ ເກົາ ຕັ້ງແຕ່ເດັກພາຍໃຕ້ວັດນາມກວາງ. ເພິ່ນອຸສົມບົດເປັນສາມະເນນທີ່ເວ້ກັບພຣະມະຫາເຖລະໂຮ່ນຍັນ, ຈາກນັ້ນເດີນທາງໄປອຸສົມບົດເປັນພຣະພິກສຸທີ່ມຽນມາ ໃນປີ ພ.ສ. 2546 ณ ສຳນັກວິປັດສະນາຣາມາຫະວິສຸດທາຣາມ (ຍ້າງກຸ້ງ) ແລະ ສຳເລັດການສຶກສາປະລິນຍາໂທພຸດທະສາດສະຕຣະມະຫາບັນດິດ (ສາຂາປາລີ) ທີ່ປະເທດສີລັງກາ.
• ສືບສານ ແລະ ພັດທະນາສາດສະນະກິດ: ເຂົ້າຮັບຕຳແໜ່ງເຈົ້າອາວາດຢ່າງເປັນທາງການຕັ້ງແຕ່ປີ ພ.ສ. 2562, ເພິ່ນໄດ້ປັບປຸງພູມິທັດຂອງວັດໃຫ້ສະຫງ່າຜ່າເຜີຍຍິ່ງຂຶ້ນ, ຮັກສາປະເພນີການປະຕິບັດທັມ, ສົ່ງເສີມງານສົງເຄາະສັງຄົມ, ແລະ ຂະຫຍາຍການແລກປ່ຽນພຸດທະສາດສະໜາລະຫວ່າງປະເທດ. ເພື່ອเป็นการຍ້ອງຍໍຄວາມທຸ້ມເທຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ຄະນະສົງສີລັງກາຈຶ່ງໄດ້ຖວາຍసมณศักดิ์ກິດຕິມະສັກ "Lokattha Cariya" (ຜູ້ບຳເພັນຜົນປະໂຫຍດແກ່ເພື່ອນມະນຸດ) ພ້ອມດ້ວຍໃບປະກາດກຽດຕິຄຸນຈາກຄະນະกรรมการປະຊາຊົນເມືອງດານັງ ແລະ ຄະນະສົງທຸກລະດັບ.

IV. กำหนดการพิธีสำคัญประจำปี, ข้อวัตรปฏิบัติ และงานสงเคราะห์สังคม (ກຳນົດການພິທີສຳຄັນປະຈຳປີ, ຂໍ້ວັດປະຕິບັດ ແລະ ງານສົງເຄາະສັງຄົມ)

1. โครงการพิธีสำคัญและคอร์สปฏิบัติธรรมประจำปี ณ วัดตำปาว (ໂຄງການພິທີສຳຄັນ ແລະ ຄອດປະຕິບັດທັມປະຈຳປີ ณ ວັດຕຳປາວ)

• ພິທີຕ້ອນຮັບເທດສະການຕรุษຈີນ ແລະ ວັນມາຄະບູຊາ (ວັນສິ້ນປີຈັນທະຄະຕິ – ຂຶ້ນ 16 ຄ່ຳ ເດືອນ 1):
  • ວັນສິ້ນປີ: ພິທີສວດມົນຂອບຄຸນພຣະຣັດຕະນະໄຕຣ, ສວດອຸທິດສ່ວນກຸສົນສະແດງຄວາມກັນຍູກະຕເວທີຕໍ່ຄູບາອາຈານ, ແລະ ຕ້ອນຮັບປີໃໝ່.
  • ວັນທີ 1 – 3 ຕรุษຈີນ: ສະຫຼອງຕรຸษຈີນ, ພິທີเจริญພຣະພຸດທະມົນต์ສະເດາະເຄາະຮັບປີໃໝ່, ແລະ ຕ້ອນຮັບພຸດທະສາສະນິກະຊົນທີ່ມາເຮັດບຸນຮັບໂຊກຕົ້ນປີ.
  • ຂຶ້ນ 15 – 16 ຄ່ຳ ເດືອນ 1 (ວັນມາຄະບູຊາ): ພິທີຕັກບາດພຣະສົງຕາມປະເພນີ, ສະແດງທັມມະເທດສະນາ, ແລະ ສວດພຣະໄຕປິດົກເພື່ອຄວາມເປັນສິລິມົງຄົນ.
• ຄອດປະຕິບັດທັມສະຕິປັດຖານ 4 (ວິປັດສະນາ) ລະດູໃບໄມ້ຜລິ (ວັນທີ 15 – 20 ເດືອນ 2 ຈັນທະຄະຕິ): ຄອດປະຕິບັດທັມປະຈຳປີສຳລັບພຣະພິກສຸ ສາມະເນນ ແລະ ພຸດທະສາສະນິກະຊົນ ເພື່ອຝຶກອົບຮົມກາຍໃຈ ແລະ ພັດທະນາສະຕິ.
• ວັນວິສາຄະບູຊາ (Vesak) (ຂຶ້ນ 15 – 16 ຄ່ຳ ເດືອນ 4): เฉลิມฉลอง ວັນປະສູດ ຕັດຮູ້ ແລະ ປຣິນິບພານ ຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າ; ຈັດຕັ້ງມົນທົນພິທີອັນສະຫງ່າຜ່າເຜີຍ, ພິທີຕັກບາດ, ສະແດງທັມມະເທດສະນາພຣະໄຕປິດົກ ແລະ ອຸທິດສ່ວນບຸນກຸສົນ.
• ຄອດປະຕິບັດທັມພາກລະດູຮ້ອນ (10 ວັນ: ວັນທີ 6 – 16 ມິຖຸນາ ສາກົນ): ຄອດປະຕິບັດທັມສຳລັບຍາວຊົນ; ຝຶກຝົນວິຖີຊີວິດທາງຈະລິຍະທຳ, ระเบียบວິນັຍໃນພຸດທະສາດສະໜາ ແລະ ວິທີເຮັດສະມາທິ.
• ເທດສະການຈຳພັນສາ (ເຂົ້າພັນສາ) (ແຮມ 1 ຄ່ຳ ເດືອນ 8 – 15 ຄ່ຳ ເດືອນ 11 ຈັນທະຄະຕິ):
  • ວັນເຂົ້າພັນສາ: ພິທີຕັກບາດ, ถวายภัตตาหาร แດ່ພຣະສົງ ແລະ ເລີ່ມຈຳພັນສາ 3 ເດືອນ.
  • ຊ່ວງເຂົ້າພັນສາ: ຊ່ວງເວລາທີ່ພຣະສົງ ແລະ ພຸດທະສາສະນິກະຊົນຕັ້ງໃຈປະຕິບັດທັມຢ່າງເຂັ້ມຂຸ້ນ.
  • ວັນອອກພັນສາ: ພິທີປວາຣະນາ, ครบກຳນົດຈຳພັນສາອັນບໍລິສຸດ.
• ເທດສະການສາຣທຈີນ ແລະ ພິທີບູຊາຄຸນຄູບາອາຈານ (ເດືອນ 7 ຈັນທະຄະຕິ):
  • ຂຶ້ນ 13 ຄ່ຳ ເດືອນ 7: ພິທີເຮັດບຸນວันມໍລະນະພາບຣຳລຶກເຖິງພຣະມະຫາເຖລະຜູ້ລ່ວງລັບ ພຣະອາຈານ ທິກ ຢới Nghiêm.
  • ຂຶ້ນ 15 ຄ່ຳ ເດືອນ 7 (ວັນສາຣທຈີນ / ສາຣທຫວຽດນາມ): ພິທີຕັກບາດຕາມປະເພນີ, ສະແດງທັມມະເທດສະນາ, ແລະ ພິທີອຸທິດສ່ວນກຸສົນໃຫ້ບິດາມາຣດາ ແລະ ບັນພະບຸລຸດ.
  • ຂຶ້ນ 26 ຄ່ຳ ເດືອນ 7: ພິທີເຮັດບຸນວันມໍລະນະພາບຣຳລຶກເຖິງພຣະມະຫາເຖລະຜູ້ລ່ວງລັບ ພຣະອາຈານ ໂຮງໂຕ໋ງ (Hộ Tông) ແລະ ບູຣພາຈารย์ຜູ້ກໍ່ຕັ້ງ.
• ເທດສະການໄຫວ້ພຣະຈັນ (ວັນທີ 8 – 15 ເດືອນ 8 ຈັນທະຄະຕິ): ງານຣາຕຣີຖືໂຄມໄຟ, ແຈ້ງຂອງຂວັນແກ່ເດັກຍากຈົນ ແລະ ພິທີถวายภัตตาหาร ແດ່ພຣະສົງເພື່ອຄວາມເປັນສິລິມົງຄົນ.
• ພິທີถวายผ้ากฐิน (ເດືອນ 9 – 10 ຈັນທະຄະຕິ): ພິທີປະເພນີຂອງພຸດທະສາສະນິກະຊົນເຖรະວາດ; ພິທີແຫ່ຜ້າກະຖິນປະທັກຊິນ, ถวายຜ້າໄຕຈີວອນ ແລະ ບໍລິຂານ ແດ່ພຣະສົງ, ເພື່ອອຸທິດບຸນກຸສົນໃຫ້ບໍລິບູນ.

2. ตารางการปฏิบัติธรรมและการศึกษาประจำสัปดาห์และประจำวัน (ຕາຕະລາງການປະຕິບັດທັມ ແລະ ການສຶກສາປະຈຳສັບດາ ແລະ ປະຈຳວັນ)

• ວັນອາທິດທຸກສັບດາ – ວັນປະຕິບັດທັມເພື່ອຄວາມສຸກສະຫງົບ: ໃຊ້ເວລາຕະຫຼອດວັນ (ຕັ້ງແຕ່ 08:00 ເຖິງ 21:00 ນ.) ສຳລັບພຸດທະສາສະນິກະຊົນ ແລະ ຄອບຄົວພຸດທະສາສະນິກະຊົນໃນການເຮັດສະມາທິ, ຟັງທັມມະ, ສຶກສາພຸດທະສາດສະໜາ ແລະ ກິດຈະກຳຍາວຊົນ.
• ພິທີอุโบสถ ແລະ ເຮັດບຸນວັນພຣະ (ວັນ 14 ແລະ 30 ຄ່ຳ ຫຼື 29 ຄ່ຳ): ພຣະສົງເຮັດພິທີอุโบสถທົບທວນພຣະປາຕິໂມກ; ພຸດທະສາສະນິກະຊົນລວມຕົວគ្នາສະມາທານສິນ ຮັກສາໄຕຣສະຣະນະຄົມ ສິນ 5 ແລະ อุโบสถศีล ຕັ້ງແຕ່ເວລາ 19:00 ເຖິງ 21:30 ນ.
• ເວລາສວດມົນ ແລະ เจริญສະມາທິພາວະນາປະຈຳຄືນ: ປະຕິບັດເປັນປະຈຳທຸກຄືນຕັ້ງແຕ່ 19:00 ເຖິງ 21:00 ນ. ຊ່ວຍໃຫ້ພຸດທະສາສະນິກະຊົນມາເພິ່ງພາພຣະຣັດຕະນະໄຕຣ, ຫຼຸດຄວາມກັງວົນ ແລະ หล่อລ້ຽງຄວາມສະຫງົບພາຍໃນຈິດໃຈ.
• ຊັ້ນຮຽນການກຸສົນພາສາອັງກິດ ແລະ ພາສາປາລີ: ຈັດຂຶ້ນທຸກຊ່ວງເຢັນ (ຕັ້ງແຕ່ 17:30 ເຖິງ 21:00 ນ.) ເປັນຊັ້ນຮຽນທີ່ວັດຈັດຂຶ້ນໂດຍບໍ່ຄິດຄ່າໃຊ້ຈ່າຍສຳລັບບຸດຫຼານພຸດທະສາສະນິກະຊົນ ແລະ ຍາວຊົນຜູ້ຍາກໄຮ້ ເພື່ອເປີດໂລກທັດສະນະທາງວັດທະນະທຳ ແລະ ພາສາຕ່າງປະເທດໃຫ້ແກ່ຄົນລຸ້ນໃໝ່.

3. งานการกุศลและสงเคราะห์สังคม (ງານການກຸສົນ ແລະ ສົງເຄາະສັງຄົມ)

ວັດຕຳປາວຕະໜັກເຖິງຄະຕິປະຈຳໃຈສະເໝີວ່າ "ການຮັບໃຊ້ສັບພະສັດຄือกາຣบูຊາພຣະພຸດທະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ":

• ທຸກປີ ທາງວັດຮ່ວມກັບພຸດທະສາສະນິກະຊົນ ແລະ ຜູ້ໃຈບຸນຈັດກິດຈະກຳແຈກຈ່າຍສະບຽງ ແລະ ສິ່ງຂອງຈຳເປັນແກ່ຜູ້ຍາກໄຮ້ ແລະ ຄົນພິການໃນໂອກາດສຳຄັນ: ຕรุษຈີນ, ວັນວິສາຄະບູຊາ ແລະ ສາຣທຈີນ (ວັນສາຣທ).
• ຮ່ວມມືກັບໜ່ວຍງານລັດ ແລະ ອົງກອນທ້ອງຖິ່ນໃນການສ້າງບ້ານການກຸສົນໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນຍາກຈົນໃນພື້ນທີ່ກວາງນາມ-ດານັງ.
• ຊ່ວຍເຫຼືອປະຊາຊົນທີ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກພາຍຸ ແລະ ໄພທຳມະຊາດໃນພາກກາງທັນທີ; ມອບທຶນການສຶກສາແກ່ເດັກນັກຮຽນຍາກຈົນຜູ້ຮັກການຮຽນ; ແບ່ງປັນຄວາມຍາກລຳບາກກັບຜູ້ສູງອາຍຸໄຮ້ທີ່ເພິ່ງ ແລະ ຜູ້ປ່ວຍພະຍາດເຮື້ອຮັງ.
• ເຂົ້າຮ່ວມກິດຈະກຳບໍລິຈາກໂລຫິດເພື່ອມະນຸດສະທຳ, រณรงค์ ວິຖີຊີວິດທີ່ມີອະລິຍະ, ແລະ ຈັດພິທີສວດມົນອຸທິດສ່ວນກຸສົນໃຫ້ແກ່ວີລະຊົນຜູ້ປຼີຊີບ ແລະ ປະຊາຊົນຜູ້ເສຍຊີວິດ.

V. สะพานเชื่อมทางจิตวิญญาณและมิตรภาพ (ຂົວເຊື່ອມຕໍ່ທາງຈິດວິນຍານ ແລະ ມິດຕະພາບ)

ການຮັກສາຂົນົບທຳນຽມປະເພນີຂອງພຸດທະສາດສະໜາ ເຖรະວາດດ້ວຍບົດສວດມົນພາສາປາລີທີ່ຄ້າຍຄືກับປະເທດໃນພູມິພາກ ເຮັດໃຫ້ວັດຕຳປາວgلاເປັນສະຖານທີ່ແລກປ່ຽນທາງຈິດວິນຍານທີ່ຄຸ້ນເຄີຍໃຈກາງເມືອງດານັງ:

• ໂຄງການໂຮມສເຕ ແລະ ບ້ານອຸ່ນໃຈສຳລັບນັກສຶກສາລາວ: ວັດເຂົ້າຮ່ວມໂຄງການ "ໂຮມສເຕ" ທີ່ຣິເລີ່ມໂດຍທາງການ ແລະ ສະມາຄົມມິດຕະພາບຢ່າງກະຕືລືລົ້ນ. ທາງວັດສະໜັບສະໜູນທີ່ພັກອາໄສທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມພຣະວິນັຍແກ່ພຣະສົງສຶກສາຕໍ່ ແລະ ນັກສຶກສາລາວທີ່ກຳລັງສຶກສາໃນເມືອງດານັງ. ທີ່ນີ້, ເຍົາວະຊົນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຮຽນພາສາຫວຽດນາມຟຣີ, ເຂົ້າຮ່ວມພິທີວັນຢຸດສຸດສັບດາ, ແລະ ພົບກັບຄວາມອົບອຸ່ນເໝືອນຢູ່ບ້ານເກີດຂອງຕົນເອງ.
• ການຈັດເທດສະການດັ້ງເດີມຂອງອາຊີຕາເວັນອອກສ່ຽງໃຕ້: ທຸກປີ ທາງວັດຮ່ວມມືກັບສະຖານກົງສຸນໃຫຍ່ສາທາລະນະລັດປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ณ ເມືອງດານັງ ຈັດງານສະຫຼອງປີໃໝ່ລາວ (ບຸນປີໃຫມ່ - ວັນທີ 14 ເມສາ) ດ້ວຍພິທີສົງນຳ້ພຣະ, ຜູກຂໍ້ມືຮັບພອນ (ສູ່ຂວັນ), ລວມທັງຮ່ວມเฉลิมฉลอง ເທດສະການສົງການ (ກຳປູເຈຍ ແລະ ໄທ).
• ຈຸດໝາຍປາຍທາງໃນການสักการะ ຂອງຄະນະສົງນານາຊາດ: ວັດຕ້ອນຮັບຄະນະທູຕານຸທູດ, ພຣະສົງ ແລະ ພຸດທະສາສະນິກະຊົນຈາກລາວ ໄທ ກຳປູເຈຍ ສີລັງກາ ມຽນມາ ແລະ ອິນເດຍຢ່າງສະໝໍ່າສະເໝີ ເພື່ອถวายທູບທຽນ ກາບໄຫວ້ພຣະພຸດທະຮູບ, ປູກຕົ້ນໄມ້ເປັນທີ່ລະລຶກ ແລະ ແລກປ່ຽນວັດທະນະທຳ ເພື່ອกระຊັບຄວາມສຳພັນອັນແໜ້ນແຟ້ນລະຫວ່າງປະຊາຊົນ.

VI. พื้นที่ทางวัฒนธรรมและประสบการณ์ทางจิตวิญญาณกลางเมืองริมทะเล (ພື້ນທີ່ທາງວັດທະນະທຳ ແລະ ประสบการณ์ ທາງຈິດວິນຍານກາງເມືອງແຄມທະເລ)

• ຄວາມສະຫງົບອັນຮົ່ມຮື່ນກາງເມືອງໃຫຍ່: ເມື່ອົກ້າວຜ່ານປະຕູວັດເລກທີ 323 ถนนფานเจົາจิญ ຄວາມວຸ້ນວາຍຂອງຖະໜົນຫົນທາງຈະຢຸດລົງ. ພື້ນທີ່ເປີດໂລ່ງໃຕ້ຮົ່ມເງົາຂອງຕົ້ນພຣະສີມະຫາໂພທິ์โบຮານ, ກິ່ນຫອມບໍລິສຸດຂອງດອກຈຳປາ, ສີເຫຼືອງອ່າຣາມຂອງດອກຄູນ ແລະ ສຽງລະຄັງວັດອັນທຸ້ມເລິກ ນຳມາເຊິ່ງຄວາມຜ່ອນຄາຍ ແລະ ຄວາມສົດຊື່ນແກ່ຈິດໃຈ.
• ພື້ນທີ່สักการะ ມໍລະດົກທາງສິລະປະ ແລະ ວັດທະນະທຳ: ຜູ້ມາຢเยือนຈາກທຸກສາຣທິດມີໂອກາດຊື່ນຊົມโบຮານວັດຖຸລຳຄ່າຈາກລາຊະສຳນັກໄທ, ຕົ້ນພຣະສີມະຫາໂພທິ์ຈາກສັງເວຊະນີຍະສະຖານອິນເດຍ, ແລະ ງານແກະສະຫຼັກຫີນທຳມະຊາດ "ນອນນຶ໊ອກ (Non Nước)" ອັນປານີດໃນສວນພຸດທະຊາດຈຳປາ. ກຳແພງພາບນູນຕ່ຳສຳລິດອັນສັກສິດທີ່ແກະສະຫຼັກພຸດທະສະຖານສຳຄັນ, ພາບວັດເສົາດຽວ ແລະ ພາບປະທານໂຮຈິມິນ (ຊ່ວງເວລາເຄື່ອນໄຫວທີ່ປະເທດໄທ) ສ້າງຄວາມປະທັບໃຈອັນເລິກຊຶ້ງເຖິງຄວາມຜູກພັນລະຫວ່າງທັມມະກັບຊາຕາກຳຂອງຊາດ.
• ປະຕູວັດເປີດກວ້າງຕ้อนຮັບຄວາມສະຫງົບພາຍໃນ: ວັດຕຳປາວຕ້ອນຮັບຜູ້ຄົນທີ່ສະແຫວງຫາການປະຕິບັດທັມສະເໝີ. ທຸກຄົນທີ່ຕ້ອງການຄົ້ນຫາຄວາມສົມດຸນທາງຈິດໃຈສາມາດເຂົ້າຮ່ວມການນັ່ງສະມາທິວິປັດສະນາກຳມະຖານທຸກຄືນ ຫຼື ວັນປະຕິບັດທັມໃນວັນອາທິດ, ຟັງສຽງສວດບາລີອັນຮຽບງ່າຍ ເພື່ອຫຼໍ່ລ້ຽງພຣົມວິຫານ 4 ແລະ ຄວາມສະຫງົບສຸກພາຍໃນໃຈ.

VII. ทิศทางอนาคต: สืบทอดประเพณีและสร้างโครงสร้างพื้นฐานเพื่อการปฏิบัติธรรม (ທິດທາງອະນາຄົດ: ສືບທອດປະເພນີ ແລະ ສ້າງໂຄງສ້າງພື້ນຖານເພື່ອການປະຕິບັດທັມ)

ຜ່ານພ้นເວລາກว่าเจ็ดທົດສະວັດທີ່ໃຫ້ຄວາມຄຸ້ມຄອງພຣະພິກສຸສາມະເນນ ແລະ ພຸດທະສາສະນິກະຊົນຫຼາຍຮຸ່ນ, ອາຄານຊັ້ນດຽວເດີມຂອງວັດຕຳປາວໃນປັດຈຸບັນໄດ້ຊຸດໂຊມໄປຕາມກາລເວລາ. ທ่าມກາງຄວາມຕ້ອງການປະຕິບັດສະມາທິພາວະນາທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນຂອງພຸດທະສາສະນິກະຊົນຈຳນວນຫຼາຍ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນຄອດປະຕິບັດທັມລະດູໃບໄມ້ຜລິ, ຄອດພາກລະດູຮ້ອນ ແລະ ການເຂົ້າພັນສາທີ່ມີຜູ້ປະຕິບັດທັມເຂົ້າຮ່ວມຕັ້ງແຕ່ 200 ເຖິງ 300 ຄົນ, ການປັບປຸງສິ່ງອຳນວຍຄວາມສະດວກຈຶ່ງກລາເປັນກິດຈະການທາງສາດສະໜາທີ່ຈຳເປັນ.

ເພື່ອສານຕໍ່ປນິທານຂອງບູຣພາຈารย์ຕັ້ງແຕ່ປີ ພ.ສ. 2496, ເຈົ້າອາວາດ ພຣະຄູປະລັດ ທິກ ຟັບ ເຮียว ແລະ ຄະນະສົງ, ກຳລັງຄ່ອຍໆ ດຳເນີນໂຄງການສ້າງອາຄານ ສາລາປະຕິບັດທັມ, ໂຮງຮຽນພຸດທະສາດສະໜາ, ແລະ ອາຄານທີ່ພັກเอนกປະสงค์ 4 ຊັ້ນ ບົນພື້ນທີ່ເດີມ, ໂດຍມີເປົ້າໝາຍຫຼັກໃນການໃຫ້ບໍລິການ:

• ສ້າງສາລາປະຕິບັດທັມ ແລະ ໂຮງຮຽນພຸດທະສາດສະໜາອັນສະຫງ່າຜ່າເຜີຍ: ເພື່ອຮອງຮັບການຝຶກປະຕິບັດວິປັດສະນາກຳມະຖານ, ແລະ ການສຶກສາຄົ້ນຄວ້າພຣະໄຕປິດົກພາສາປາລີ;
• ອາຄານທີ່ພັກປະຕິບັດທັມທີ່ເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍ: ຮັບປະກັນເງື່ອນໄຂການພັກອາໄສທີ່ປອດໄພ ແລະ ອົບອຸ່ນສຳລັບຜູ້ປະຕິບັດທັມ ແລະ ພຣະສົງ ເພື່ອການປະຕິບັດທັມຢ່າງໝັ້ນຄົງ; ສືບສານປນິທານການສົງເຄາະເພື່ອນມະນຸດ ທີ່ພຣະປະຖົມບູຣພາຈารย์ໄດ້ວາງຮາກຖານໄວ້ຕັ້ງແຕ່ວກໍ່ຕັ້ງ.

ເປື່ອນໃຫ້ກິດຈະການພຸດທະສາດສະໜາອັນມີຄວາມໝາຍນີ້ສຳເລັດລຸລ່ວງດ້ວຍດີ, ຈຶ່ງຕ້ອງການຄວາມຮ່ວມມື ແລະ ການສະໜັບສະໜູນຈາກພຸດທະສາສະນິກະຊົນຜູ້ມີຈິດສັດທາ, ກັນຍາណມິດ, ແລະ ຜູ້ໃຈບຸນທຸກທ່ານ. ການຮ່ວມເຮັດບຸນບໍລິຈາກທຸກບາດທຸກສຕາງຄ໌ປຽບສະເໝືອນກຸສົນກຳທີ່ວາງລົງບົນຮາກຖານແຫ່ງທັມມະ, ຊ່ວຍຜັກດັນໃຫ້ໂຄງການແລ້ວເສร็จໂດຍໄວ, ເພື່ອຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການອັນແທ້ຈິງໃນການປະຕິບັດທັມຂອງພຸດທະສາສະນິກະຊົນທຸກທ່ານ.

บทสรุป 

ຜ່ານພົ້ນເກືອບສະຕະວັດແຫ່ງການກໍ່ຕັ້ງ ແລະ ພັດທະນາ, ວັດຕຳປາວ ດານັງ ຄືປະຈັກພະຍານທາງປະຫວັດສາດ ຕໍ່ການຫຼອມລວມ ແລະ ຄວາມเจริญຸງເຮືອງຂອງພຸດທະສາດສະໜາ ເຖรະວາດໃນດິນແດນພາກກາງ. ຈາກຄຸນງາມຄວາມດີໃນການບຸກເບີກຂອງພຣະມະຫາເຖລະຜູ້ລ່ວງລັບ ພຣະອາຈານ ທິກ ຢới Nghiêm, ຄວາມອດທົນໃນການຮັກສາຂອງພຣະມະຫາເຖລະຜູ້ລ່ວງລັບ ພຣະອາຈານ ທິກ ຟັບ ເກົາ, ຈົນເຖິງຈິດວິນຍານແຫ່ງການອຸທິດຕົນຂອງພຣະຄູປະລັດ ທິກ ຟັບ ເຮียว ໃນປັດຈຸບັນ, ວັດຕຳປາວຈະຍັງຄົງເປັນສະຖານທີ່ພັກຜ່ອນອັນສະຫງົບສຸກສຳລັບພຸດທະສາສະນິກະຊົນ ແລະ ປະຊາຊົນໃກ້ໄກ, ສ່ອງແສງແຫ່ງທັມມະແຫ່ງຄວາມເມດຕາ, ຄວາມສາມັກຄີ, ແລະ ການເຮັດຜົນປະໂຫຍດທັງທາງໂລກ ແລະ ທາງທັມໃຫ້เจริญรุ่งเรืองສືບໄປ.