ພຣະມະຫາເຖລະຜູ້ມີສິນບໍລິສຸດ ອົດທົນເສຍສະຫຼະ ແລະ ປ່ອຍວາງດ້ວຍຈິດອັນໄຮ້ຕົວຕົນ

(ສະມາຊິກສະພາປຶກສາຫາລືມະຫາເຖຣະສະມາຄົມພຸດທະສາດສະໜາຫວຽດນາມ, ອະດີດກຳມະການສະພາບໍລິຫານພຸດທະສາດສະໜາຫວຽດນາມ, ທີ່ປຶກສາຄະນະກຳມະການບໍລິຫານພຸດທະສາດສະໜາຫວຽດນາມ ເມືອງດານັງ, ເຈົ້າອາວາດກິດຕິມະສັກ ແລະ ອະດີດເຈົ້າອາວາດວັດຕຳປາວ)

I. ປຸບພະເຫດແຫ່ງກຸສົນໃນໄວເຍົາ ແລະ ຮົ່ມເງົາແຫ່ງພຣະສາດສະໜາ

ມີພຣະສຸປະຕິບັນໂນບາງທ່ານທີ່ກ້າວຜ່ານຊີວິດໄປດັ່ງສາຍນ້ຳນິ່ງ ບໍ່ຊັດສາຍເອະອະໂກລາຫົນ ຫາກແຕ່ຄອຍທັບຖົມຄວາມອຸດົມສົມບູນໃຫ້ແກ່ຄົນລຸ້ນຫຼັງຢ່າງງຽບໆ ພຣະເດດພຣະຄຸນພຣະມະຫາເຖລະ ພຣະອາຈານ ທິກ ຟັບ ເກົາ ຄືສັນຍະລັກແຫ່ງຄວາມມັກນ້ອຍ ສັນໂດດ ອ່ອນນ້ອມຖ່ອມຕົນ ແລະ ໝັ້ນຄົງເຊັ່ນນັ້ນທ่าມກາງກະແສພຸດທະສາດສະໜາເຖຣະວາດໃນປະເທດຫວຽດນາມ.

ພຣະມະຫາເຖລະ ພຣະອາຈານ ທິກ ຟັບ ເກົາ ມີຄາຣະວາດນາມວ່າ ຫງວຽນ ຄວິດ (Nguyễn Quít) ເກີດເມື່ອວັນທີ 8 ມີນາ ຄ.ສ. 1951 (ໃນທະບຽນຣາສດອນບັນທຶກວັນທີ 1 ມີນາ ຄ.ສ. 1951) ณ ບ້ານເຟືອກນິນ (Phước Ninh) ຊຶ່ງປະຈຸບັນຄือເຂດຫາຍເຈົາ (Hải Châu) ເມືອງດານັງ. ເພິ່ນຖือกຳເນີດໃນຄອບຄົວທີ່ອົບອຸ່ນບົນຜືນແຜ່ນດິນພາກກາງທີ່ຜະເຊີນກັບລົມຝົນ ແລະ ຄວາມເຄັມຂອງທະເລ ບິດາຄື ນາຍຫງວຽນ ເຖືອງ (Nguyễn Thương) ແລະ ມານດາຄື ນາງເຈືອງ ທິ ເສ່ (Trương Thị Sẻ) (ພາຍຫຼັງທັງສອງທ່ານໄດ້ຫັນເຂົ້າສູ່ຮົ່ມກຳບັງທາງທຳ ອອກບວດເປັນນັກບວຊຍິງໄດ້ຮັບฉายາວ່າ ແມ່ຊີເຖຽນອານ (Thiện An) ບິດາມາຣດາເຖິງແກ່ມໍລະນະກຳແລ້ວທັງຄູ່). ດ້ວຍຄວາມທີ່ໄດ້ຮັບການຫຼໍ່ຫຼອມໃນຕະກຸນທີ່ມີສິນທຳ ເມັດພັນແຫ່ງໂພທິຈິດໃນຕົວເພິ່ນຈຶ່ງຜລິດອກອອກຜົນຕັ້ງແຕ່ໄວເຍົາ ໃນປີ ຄ.ສ. 1964 ເມື່ອມີອາຍຸຄົບ 13 ປີບໍລິບູນ, ເພິ່ນໄດ້ປະຈັກແຈ້ງໃນອນິຈຈັງ ຈຶ່ງຕັດສິນໃຈລະທິງທາງໂລກເຂົ້າສູ່ຮົ່ມເງົາພຣະສາດສະໜາ ບວດເປັນສາມະເນນສຶກສາປະຕິບັດທັມ ณ ວັດຕຳປາວ (ດານັງ) ສຽງລະຄັງວັດຍາມເຊົ້າຄ່ຳ ແລະ ຜ້າກາສາວພັດທະອັນບໍລິສຸດໄດ້ໂອບອຸ້ມຈິດໃຈອັນຍາວໄວ ຫຼໍ່ຫຼອມປນິທານການສະລາວາງຕັ້ງແຕ່ກ້າວແລກຂອງຊີວິດ.

II. ຄວາມທຸ້ມເທຕໍ່ຄູບາອາຈານ, ແສງສະຫວ່າງແຫ່ງໂພທິຈິດ ແລະ ເສັ້ນທາງອຸສົມບົດ

ໃນປີ ຄ.ສ. 1969 ເມື່ອອາຍຸຄົບ 18 ປີ, ຄວາມປາດຖະໜາອັນແຮງກ້າທີ່ຈະເຂົ້າເຖິງແກ່ນແທ້ຂອງພຸດທະສາດສະໜາເຖຣະວາດດັ້ງເດີມໄດ້ນຳພານັກບວຊໜຸ່ມເດີນທາງລົງສູ່ພາກໃຕ້ ເຂົ້າຈຳພັນສາສຶກສາປະຕິບັດທັມ ณ ວັດພຸດທະບຳລຸງ (ຕາມບິ່ນ, ເກຍດິ່ນ – ປະຈຸບັນແມ່ນເມືອງທູດຶກ, ນະຄອນໂຮຈິມິນ). ณ ພຣະອາຣາມອັນສະຫງ່າຜ່າເຜີຍແຫ່ງນີ້, ເພິ່ນມີບຸນວາສະນາໄດ້ຝາກຕົວເປັນສິດ ແລະ ອຸສົມບົດປະຕິບັດທັມກັບພຣະມະຫາເຖລະຜູ້ປະເສີດ: ຄື ພຣະເດດພຣະຄຸນພຣະມະຫາເຖລະຜູ້ລ່ວງລັບ ພຣະອາຈານ ທິກ ເຈียว ເງียม (Thích Giới Nghiêm) – ພຣະມະຫາເຖລະຜູ້ຊົງຄຸນວຸດທິສູງສຸດ, ອະດີດສັງຄະນາຍົກຄະນະສົງເຖຣະວາດຫວຽດນາມ, ຮອງປະທານສະພາປຶກສາຫາລືມະຫາເຖຣະສະມາຄົມພຸດທະສາດສະໜາຫວຽດນາມ.

ຊ່ວງເວລາທີ່ສຶກສາປະຕິບັດທັມເປັນສາມະເນນ ณ ວັດພຸດທະບຳລຸງ ຖືເປັນບົດຮຽນອັນລຳຄ່າກ່ຽວກັບການປະຕິບັດດ້ວຍຄວາມອ່ອນນ້ອມຖ່ອມຕົນ ແລະ ຄວາມທຸ້ມເທ ເພິ່ນບໍ່ເຄີຍກ່ຽງງອນງານໜັກ ຄອຍຕັກນ້ຳຜ່າຟືນ ກໍ່ໄຟຕົ້ມນ້ຳຖວາຍຄະນະສົງທີ່ພຸດທະວິທະຍາໄລພຸດທະບຳລຸງຕັ້ງແຕ່ເຊົ້າຕรູ່ຈردຄ່ຳ ພ້ອມກັນນັ້ນ ເພິ່ນຍັງໄດ້ທຸ້ມເທຄວາມຮັກຄວາມເມດຕາເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຄູໜຸ່ມສອນໜັງສືທີ່ໂຮງຮຽນຣາດຊະປົກໂພທິ៍ຕຳປາວວັດພຸດທະບຳລຸງ (ໂຮງຮຽນການກຸສົນຂອງວັດ). ທ่าມກາງຄວາມຍາກລຳບາກໃນຍຸກນັ້ນ ທຸກຕົວອັກສອນ ແລະ ທຸກບົດຮຽນຈະລິຍະທຳທີ່ເພິ່ນຖ່າຍທອດດ້ວຍຄວາມໃສ່ໃຈໄດ້ສ່ອງປະກາຍອະນາຄົດໃຫ້ແກ່ເດັກຍາກຈົນໃນບໍລິເວນໂດຍรอบ.

ດ້ວຍເຫັນເຖິງສິນວັດອັນບໍລິສຸດ ແລະ ຈະລິຍະວັດອັນສະຫງ່າຜ່າເຜີຍຂອງສິດໜຸ່ມ, ໃນປີ ຄ.ສ. 1969 ພຣະອຸປະຊາຈารย์ຈຶ່ງໄດ້ອະນຸຍາດໃຫ້ເພິ່ນເຂົ້າຮັບການອຸສົມບົດເປັນພຣະພິກສຸ (Tỳ-kheo) ณ ສີມາວັດພຸດທະບຳລຸງ ຕັ້ງແຕ່ນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ພຣະພິກສຸຜູ້ບໍລິສຸດຮູບໜຶ່ງຈຶ່ງໄດ້ກ້າວເຂົ້າສູ່ຄະນະສົງອັນສູງສຸດ ເພື່ອສືບສານສາຍທານແຫ່ງພຸດທະສາດສະໜາເຖຣະວາດໃຫ້ຄົງຢູ່ສືບໄປ.

III. ພາລະໜ້າທີ່ອັນໜັກອຶ້ງໃນວັດວາອາຣາມ ແລະ ຄວາມກັນຍູກະຕເວທີຕໍ່ມານດາ

ພາຍຫຼັງປະເທດຊາດສະຫງົບ ແລະ ລວມເປັນໜຶ່ງດຽວ, ໃນປີ ຄ.ສ. 1973 ເພິ່ນໄດ້ເດີນທາງກຳມາຕຸພູມພາກກາງ ທ่าມກາງຊ່ວງເວລາທາງປະຫວັດສາດທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຜັນຜວນ ແລະ ຄວາມທ້າທາຍ ຄວາມອດທົນ ຄວາມອ່ອນນ້ອມຖ່ອມຕົນ ແລະ ຄວາມສະຫງົບດັ່ງມະຫາສະມຸດຂອງເພິ່ນໄດ້ກลายເປັນທີ່ພິ່ງພິງອັນໝັ້ນຄົງให้กับພຣະເຖລະຜູ້ໃຫຍ່.

ພຣະມະຫາເຖລະຜູ້ໃຫຍ່ຂອງນິກາຍ ທັງພຣະສັງຄະນາຍົກ ທິກ ເຈียว ເງียม ແລະ ຮອງສັງຄະນາຍົກ ທິກ ຟັບ ລາກ ຕ່າງມອບຄວາມໄວ້ວາງໃຈຢ່າງເຕັມທີ່ ມອບໝາຍພາລະໜ້າທີ່ໃນການຮັກສາສາຍທານແຫ່ງຈິດວິນຍານໃນດินແດນພາກກາງໃຫ້ແກ່ເພິ່ນ ຕະຫຼອດເວລາກວ່າ 4 ທົດສະວັດ (ຕັ້ງແຕ່ ຄ.ສ. 1976 ເຖິງ ຄ.ສ. 2019) ເພິ່ນໄດ້แบກຮັບໜ້າທີ່ເຈົ້າອາວາດ ແລະ ດູແລພັດທະນາວັດວາອາຣາມຫຼັກທັງ 3 ແຫ່ງຂອງພຸດທະສາດສະໜາເຖຣະວາດໃນກວາງນາມ-ດານັງ ໄດ້ແກ່: ວັດຕຳປາວ, ວັດນາມກວາງ (ຮອຍອານ) ແລະ ວັດໄທບິ່ງ (ດຽນບານ) ພາຍໃຕ້ການປົກປ້ອງຄຸ້ມຄອງຢ່າງງຽບໆ ຂອງເພິ່ນ ວັດວາອາຣາມເກົ່າແກ່ທີ່ຜ່ານພົ້ນໄພພິບັດ ແລະ ຄວາມປ່ຽນແປງຕ່າງໆ ໄດ້ຮັບການຟື້ນຟູຈົນเจริญรุ่งเรือง ຕ้อนຮັບພຸດທະສາສະນິກະຊົນຈາກທຸກສາຣທິດດ້ວຍຄວາມສະຫງ່າຜ່າເຜີຍ.

ທ่าມກາງກິດຈະການງານຂອງວັດອັນມະຫາສານ ຜູ້ຄົນຍັງຄົງໄດ້ເຫັນຄວາມກັນຍູກະຕເວທີອັນງໍາມຂອງລູກຜູ້ຊາຍພຸດທະສາສະນິກະຊົນ ເມື່ອມາຮັບຕຳແໜ່ງເຈົ້າອາວາດວັດນາມກວາງ ເພິ່ນໄດ້ນິມົນມານດາบังเกิดเกล้า ຄື ນາງເຈືອງ ທິ ເສ່ ມາຈຳພັນສາທີ່ວັດ ແລະ ດູແລໃຫ້ມານດາໄດ້ອອກບວດສຶກສາປະຕິບັດທັມໃນຖານະນັກບວຊຍິງ ฉายາ ແມ່ຊີເຖຽນອານ ແມ້ว่าจะต้องເດີນທາງໄປປະຕິບັດສາສະນະກິດທົ່ວສາຣທິດ ແຕ່ເພິ່ນກໍ່ດູແລມານດາດ້ວຍຕົນเอง ຕົ້ມຢາ ແລະ ถวายອາຫານດ້ວຍຄວາມໃສ່ໃຈ ດູແລມານດາຜູ້ຊຣາอย่างໃກ້ຊິດ ณ ວັດວາອາຣາມຈົນกระทັ້ງມານດາເຖິງແກ່ມໍລະນະກຳດ້ວຍຄວາມສະຫງົບ ກັນຍູທັມຂອງນັກບວຊຮູບນີ້ສ່ອງປະກາຍສຫວ່າງໄສວ: ເບື້ອງບົນຮັບໃຊ້ຄູບາອາຈານ ເບື້ອງລ່າງທົດແທນພຣະຄຸນບຸບພາຈารย์ຢ່າງສົມບູນ.

ນອກຈາກການດູແລວັດວາອາຣາມແລ້ວ ເພິ່ນຍັງອຸທິດຕົນເພື່ອຄະນະສົງอย่างເຕັມທີ່: ດຳລົງຕຳແໜ່ງຮອງປະທານຄະນະกรรมการບໍລິຫານພຸດທະສາດສະໜາຫວຽດນາມ ເມືອງດານັງเกือบ 4 ທົດສະວັດ (ຄ.ສ. 1985 – 2021), ກະມະການສະພາບໍລິຫານພຸດທະສາດສະໜາຫວຽດນາມ (ຄ.ສ. 2012 – 2022) ແລະ ໄດ້ຮັບແຕ່ງຕັ້ງເປັນສະມາຊິກສະພາປຶກສາຫາລືມະຫາເຖຣະສະມາຄົມພຸດທະສາດສະໜາຫວຽດນາມຕັ້ງແຕ່ປີ ຄ.ສ. 2022 ເປັນຕົ້ນມາ.

IV. ຄວາມອດທົນຕໍ່ອຸປະສັກ ແລະ ບົດຮຽນແຫ່ງການປ່ອຍວາງໂດຍໄຮ້ຕົວຕົນ

ເສັ້ນທາງຊີວິດທາງໂລກ ແລະ ທາງທັມຂອງພຣະອາຈານ ທິກ ຟັບ ເກົາ ບໍ່ໄດ້ໂຣຍດ້ວຍກີບກຸຫຼາບ ມີຊ່ວງເວລາແຫ່ງລົມພາຍຸ ແລະ ຄວາມທ້າທາຍ ລວມທັງຄວາມຜັນແປຂອງໂລກທີ່ຮຸ່ມລ້ອມ ແຕ່ບໍ່ເຄີຍມີໃຜເຫັນເພິ່ນບົ່ນວ່າ ໂຕ້ແຍ້ງ ຫຼື ຕຳໜິຜູ້ໃດ ຂັນຕິທັມ ແລະ ຄວາມມັກນ້ອຍສັນໂດດກລາເປັນອຸປະສັກຕາມທຳມະຊາດຂອງເພິ່ນ ເພິ່ນໃຊ້ຄວາມນິ່ງສະຫງົບຂອງນັກປາດເພື່ອສະຍັບທຸກອຸປະສັກ ໃຊ້ການเจริญສະມາທິເພື່ອປ່ຽນຄວາມທຸກລະທົມ ແລະ ໃຊ້ພຣະວິນັຍເປັນປ້ອມປາການອັນໝັ້ນຄົງ ຂັນຕິທັມອັນງຽບງັນນີ້ເອງທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ນຳພາເຮືອທັມຝ່າພາຍຸອັນໂຫມກະໜຳໄປໄດ້ດ້ວຍຄວາມສະຫງົບສຸກ.

ຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ພຣະມະຫາເຖລະຮ່ວມສະໄໝຕ່າງເລື່້ອມໃສສັດທາຫຼາຍທີ່ສຸດຄືຈິດວິນຍານແຫ່ງການປ່ອຍວາງອັນໄຮ້ຕົວຕົນຂອງເພິ່ນໃນໄວຊຣາ: ຕັ້ງແຕ່ເພິ່ນອາຍຸ 65 ປີ ເມື່ອສຸຂະພາບຍັງຄົງແຂງແຮງ ສະຕິປັນຍາเฉียบแหลม ແລະ ສົມณศักดิ์ຢູ່ໃນຈຸດສູງສຸດ ເเพິ່ນໄດ້ເລີ່ມຈັດການສະສາງລະບຽບຂໍ້ບັງຄັບທາງກົດໝາຍ ແລະ ງານບໍລິຫານຄະນະສົງຢ່າງຮອບຄອບ ຈົນกระทັ້ງເຖິງປີ ຄ.ສ. 2019 ໃນວັນ 68 ປີ, ເເພິ່ນໄດ້ມອບໝາຍ ແລະ ถ่ายทອດຕຳແໜ່ງໜ້າທີ່ເຈົ້າອາວາດວັດໃຫຍ່ທັງ 3 ແຫ່ງໃຫ້ກັບລູກສິດຕົນ: ແຕ່ງຕັ້ງ ພຣະຄູປະລັດ ທິກ ຟັບ ເຮียว ເປັນເຈົ້າອາວາດວັດຕຳປາວ, ແຕ່ງຕັ້ງ ພຣະຄູ ທິກ ຟັບ ຈຸງ (Thích Pháp Trung) ເປັນເຈົ້າອາວາດວັດນາມກວາງ, ແລະ ແຕ່ງຕັ້ງ ພຣະພິກສຸ ທິກ ຟັບ ຫັນ (Thích Pháp Hạnh) ເປັນເຈົ້າອາວາດວັດໄທບິ່ງ.

ພາຍຫຼັງການສົ່ງມອບຕຳແໜ່ງໜ້າທີ່ຮຽບຮ້ອຍແລ້ວ ເພິ່ນໄດ້ຍິ້ມຢ່າງສະບາຍໃຈ ထอยລົງມາລົງຕຳແໜ່ງເຈົ້າອາວາດກິດຕິມະສັກ ແລະ ພຣະເຖລະທີ່ປຶກສາ ປິດສາກພາລະໜ້າທີ່ທາງໂລກເພື່ອເຂົ້າຈຳພັນສາປະຕິບັດທັມຢ່າງສະຫງົບໃນຫ້ອງກຳມະຖານສ່ວນຕົວ ການສະລະຕຳແໜ່ງໜ້າທີ່ອັນຊົງກຽດໃນຂະນະທີ່ສົມณศักดิ์ຢູ່ຈຸດສູງສຸດຖືເປັນບົດຮຽນອັນລຳຄ່າກ່ຽວກັບການປ່ອຍວາງ ຊຶ່ງຄຳສອນນັບພັນຄຳກໍ່ບໍ່ອาจเทียบເທົ່າ.

V. ທຸ້ມເທບົມເພາະພຣະພິກສຸສາມະເນນ, ເປີດທາງໃຫ້ຄະນະແມ່ຊີ ແລະ ສືບສານວິປັດສະນາກຳມະຖານ

ມໍລະດົກຊິ້ນໃຫຍ່ທີ່ສຸດທີ່ພຣະມະຫາເຖລະ ພຣະອາຈານ ທິກ ຟັບ ເກົາ ທิ้งໄວ້ໃຫ້ແກ່ຄົນລຸ້ນຫຼັງ ບໍ່ແມ່ນສິ່ງກໍ່ສ້າງທາງວັດຖຸ ແຕ່ຄື "ມະນຸດ" ແລະ "ເສັ້ນທາງແຫ່ງຄວາມຫຼຸດພົ້ນ":

• ສວນພູນເພາະພຣະພິກສຸສາມະເນນຜູ້ສ້າງຊື່ສຽງໃຫ້ແກ່ພຸດທະສາດສະໜາ: ດ້ວຍຄວາມຮັກ ແລະ ອບຮົມສັ່ງສອນຕັ້ງແຕ່ໄວເຍົາ ເພິ່ນໄດ້ລ້ຽງດູ ແລະ ສະໜັບສະໜູນລູກສິດຫຼາຍຮຸ່ນໃຫ້ກລາເປັນເສົາຫຼັກຂອງຄະນະສົງ ເຊັ່ນ:
  • ອະດີດພຣະຄູປະລັດ ດຣ. ທິກ ເຫເວ ດຶກ (Thích Huệ Đức): ພຣະນັກສຶກສາຜູ້ໂດດເດັ່ນຈົບການສຶກສາປະລິນຍາເອກພຸດທະສາດສະຕຣະມະຫາບັນດິດຈາກປະເທດອິນເດຍ ຜູ້ຮ່ວມບູລະນະວັດນາມກວາງ ແລະ ເผີຍແຜ່ການປະຕິບັດທັມກ่อนจะມໍລະນະພາບດ້ວຍຄວາມສະຫງົບ.
  • ພຣະຄູປະລັດ ທິກ ຟັບ ເຮียว: ພຸດທະສາດສະຕຣະມະຫາບັນດິດ (ສາຂາປາລີ ຈາກສີລັງກາ), ເຈົ້າອາວາດວັດຕຳປາວ, ກະມະການກິດຈະການຕ່າງປະເທດສູນກາງພຸດທະສາດສະໜາຫວຽດນາມ, ກະມະການບໍລິຫານສູນກາງສະມາຄົມມິດຕະພາບຫວຽດນາມ-ລາວ, ຜູ້ມີບົດບາດສຳຄັນໃນການເຊື່ອມສຳພັນໄມຕີລະຫວ່າງປະເທດ.
  • ພຣະພິກສຸ ທິກ ຟັບ ຈຸງ: ເຈົ້າອາວາດວັດນາມກວາງ (ຮອຍອານ).
  • ພຣະພິກສຸ ທິກ ຟັບ ຫັນ: ເຈົ້າອາວາດວັດໄທບິ່ງ (ດຽນບານ). ເພິ່ນໄດ້ພາເດັກຊາຍຜູ້ເປັນສິດນາມວ່າ ຟັບ ເຮียว ໄປທີ່ເມືອງເວ້ເພື່ອgაბພຣະມະຫາເຖລະໂຮ່ນຍັນອຸສົມບົດເປັນສາມະເນນ ແລະ ສົ່ງເສີມໃຫ້ສິດເດີນທາງໄປສຶກສາຕໍ່ທີ່ມຽນມາ ແລະ ສີລັງກາ ສ້າງສັນດອກໄມ້ແຫ່ງປັນຍາໃຫ້ແກ່ໂລກ.
• ກໍ່ຕັ້ງສຳນັກວິປັດສະນາສາລາ – ສະໜັບສະໜູນຄະນະແມ່ຊີນັກບວຊຍິງ: ດ້ວຍຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງເລິກຊຶ້ງເຖິງຄວາມຕັ້ງໃຈປະຕິບັດທັມຂອງນັກບວຊຍິງນິກາຍເຖรະວາດ ເພິ່ນຈຶ່ງໄດ້ທຸ້ມເທຄວາມເມດຕາກໍ່ຕັ້ງສຳນັກວິປັດສະນາສາລາ ແລະ ຈັດຕັ້ງຄະນະແມ່ຊີນັກບວຊຍິງຢ່າງເປັນທາງການ ເພື່ອສ້າງສະຖານທີ່ປະຕິບັດທັມອັນສະຫງ່າຜ່າເຜີຍໃຫ້เหล่านັກບວຊຍິງໄດ້ຝຶກອົບຮົມກາຍໃຈ ແລະ ພັດທະນາສິນວັດຢ່າງໝັ້ນໃຈ.
• ເຜີຍແຜ່ການປະຕິບັດວິປັດສະນາກຳມະຖານສະຕິປັດຖານ 4 ແລະ ໂຄງການບັນພະບົດອຸສົມບົດຊົ່ວຄາວ (Xuất gia gieo duyên): ณ ວັດນາມກວາງ ເພິ່ນໄດ້ສ້າງສັນສະຖານທີ່ແຫ່ງນີ້ໃຫ້ເປັນສູນວິປັດສະນາກຳມະຖານມາດຕະຖານແຫ່ງພາກກາງ ຈັດຄອດປະຕິບັດທັມຢ່າງສະໝໍ່າສະເໝີຕັ້ງແຕ່ 10 ວັນເຖິງ 1 ເດືອນສຳລັບຜູ້ປະຕິບັດທັມນັບພັນຮູບ ໂດຍສະເພາະແມ່ນຕັ້ງແຕ່ຊ່ວງຕົ້ນທົດສະວັດ 2000 ເພິ່ນເປັນພຣະເຖລະຜູ້ຣິເລີ່ມໂຄງການ "ບັນພະບົດອຸສົມບົດຊົ່ວຄາວ", ມີຄອດປະຕິບັດທັມທີ່ລວບລວມກຸນບຸດເກືອບ 300 ຮູບຫົ່ມຈີວອນສີเหลອງ ເພື່ອປູກຝັງເມັດພັນແຫ່ງໂພທິຈິດອັນລຳຄ່າໃນຈິດໃຈຂອງຜູ້ຄົນ.

ບົດສະຫຼຸບ ຕະຫຼອດຊີວິດກว่าເຄິ່ງສະຕະວັດໃນຮົ່ມຜ້າກາສາວພັດທະ ພຣະເດດພຣະຄຸນພຣະມະຫາເຖລະ ພຣະອາຈານ ທິກ ຟັບ ເກົາ ບໍ່ເຄີຍຍຶດຕິດໃນລາບຍົດຊື່ສຽງ ຈາກສາມະເນນນ້ອຍວັນ 13 ປີທີ່ກວາດລານວັດຕຳປາວ, ຄູຜູ້ສອນໜັງສືໃນໂຮງຮຽນພຸດທະບຳລຸງ, ລູກຜູ້ຊາຍກະຕັນຍູທີ່ດູແລມານດາໃນຮົ່ມເງົາຜ້າเหลອງ, ຈົນกระทັ້ງເຖິງຕຳແໜ່ງສະມາຊິກສະພາປຶກສາຫາລືມະຫາເຖຣະສະມາຄົມ ເພິ່ນຍັງຄົງຮັກສາຊີວິດອັນມັກນ້ອຍ ເມດຕາ ແລະ ສະຫງົບງຽບເຊັ່ນເດີມສະເໝີມາ.

ເພິ່ນໄດ້ມາຢຽນ, ໄດ້ໃຊ້ຊີວິດ, ໄດ້ອດທົນກ້າວຜ່ານພາຍຸຮ้าย, ແລະ ໄດ້ປ່ອຍວາງທຸກສິ່ງດັ່ງໃບໄມ້ສີเหลອງທີ່ລວງຫຼົ່ນສູ່ໂຄນຕົ້ນ ພາບການປະຕິບັດທັມອັນໂດດດ່ຽວຂອງເພິ່ນໃນວັນນີ້ປຽບສະເໝືອນປະພາຄາຣອັນງຽບງັນ ສ່ອງແສງນຳທາງສູ່ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ ແລະ ຄອຍເຕືອນສະຕິອະນຸຊົນລຸ້ນຫຼັງເຖິງຄຳວ່າ "ຂັນຕິ" (ຄວາມອດທົນ), "ກະຕັນຍູ" (ຄວາມກັນຍູ), ແລະ "ຈາຄະ" (ການປ່ອຍວາງ) ອັນບໍລິບູນທ่าມກາງໂລກມະນຸດ.

ບັນທຶກໂດຍ ພຣະຄູປະລັດ ທິກ ຟັບ ເຮียว